*** www.azadizan.net ***

در پروسة تهیه این باندرول سئوالی اجتناب ناپذیر مطرح گردید: چه زمانی اولین تظاهرات زنان همجنسگرا در شهر گوتنبرگ سازمان یافته بود؟ فعالین دهه 70 جوابی برای این سئوال نیافتند، شاید بدین دلیل که هرگز چنین اتقاقی رخ نداده بوده ؟
اینگونه بود آغاز برنامه ریزی این حرکت. ایده برگزاری یک تظاهرات تبدیل شد به سازمان یابی یک همایش چند روزه متشکل از سخنرانی، بحث و گفتگو، فستیوال فیلم و جشن.

اقدامات عملی

مبارزه علیه اجبار درساختارهای رفتاری دو جنسگرایی، کانون ( نقطه تقاطع ) مبارزه این گروه است. ما بر این اعتقاد نیستیم که فشارهای موجود مبنی بر قضاوتهای تبعیض آمیز تنها به وسیله روشنگری از بین خواهد رفت . وعلت وجودی این درک را، فشار جامعه در اجبار بر رفتار دو جنسگرایی ارزیابی میکنیم. برای مشاهدة این ادعا مراجعه کنید به فیلمهای موجود در یدیوفروشی ها با تیترهای دلخراش ( درام )، یا تابلوهای تبلیغاتی در شهرها. کارکرد این تبلیغات در لایه های متفاوت جامعه که عمیقتر هم میشود، در مشخص نمودن آنچه که زنان و مردان نرمال نامیده میشود، نقش تعیین کننده ای دارد. ابراز تمایل به شخصی دیگر از قرار معلوم نیازمند به وجود دو جنس مخالف است. البته یکی از این دو نفرمنطقأ در صدر قرار خواهد گرفت – حدس بزنید کدام؟ ما اقدام به شورش در تقابل با اینگونه معیارها کرده ایم که تأیین میکنند، زنان و مردان چگونه باشند و چگونه زندگی کنند.

هتروسکسوالها بصورت طبیعی مجبور به مرضبندیهای مشخص در جهت ابقاء و پیشبرد موقعیت اجتماعی خود با اشخاص غیر هتروسکسوال دارند.

همجنسگرایان زن به عنوان منحرفین توصیف میشوند. همیشه برای وادار کردن ما به عقب نشینی، از خشونت استفاده میکنند. در صورت عیان شدن همجنسگرا بودن « تو و دوست دخترت »، نگهبان محل اجازه مییابد یخه تو را بگیرد و به وحشیانه ترین وجه ممکن از آن مکان بیرون کند. بیشتر از این مدرکی لازم نیست تا اینکه در لیست مقتولین قرار بگیری.

تلاش ما در این جهت نیست که از طرف هتروسکسوالها نرمال تلقی شویم.
ما برای دستیابی به خواستهای خود تلاش میکنیم.

ما میخواهیم زندگی خود را بر پایه پیش فرضهای خود بنا کنیم!
تصور ما بر این است که اجبار در هتروسکسوال بودن بستگی به ساختار پیچیده شبکه های قدرتی دارد که جامعه ما بر آن استوار میباشد و به طرق گوناگون قدرت را به اشخاصی یا گروهی اهداء میکند تا آنها بتوانند قدرت خود را بر دیگران اعمال کنند.

ما در مقابل هر گونه قدرتنمایی ایستاده گی میکنیم!

ما از طریق سازمانیابی مستقل قاطعانه در مقابل اهانت زنانی که بعنوان یک مشکل جدی بر سر راه این جنبش قرار گرفنه اند، ایستادگی میکنیم. ما نکات مثبتی را در نهوه ابراز وجود و آشکار شدن جنبش همجنسگرایان مرد مشاهده میکنیم، اما فکر میکنیم باید تغیراتی در شکل عملی آن صورت بگیرد، ما با پرنوگرافی و تجارتی که در این زمینه صورت میگیرد مقابله خواهیم کرد.

ما به این فستیوال به مثابه یک گردهمایی آشکار در جهت پیشبرد برنامه ریزیهایی در آینده مینگریم و تلاش در ایجاد جهانی داریم که امکان زندگی زنان همجنسگرا را به همان گونه که خود میخواهند فراهم سازد.

تعدادی از فعالین سازمان آزادی زن از جمله آناهیتا ناصر شهلا نوری و نازنین صدیقی ضمن شرکت در این فستیوال اقدام به پخش نشریه انگلیسی سازمان آزادی زن نموده و با شرکت کنندگان به بحث و گفتگو در مورد سازمان آرادی زن و اهداف آن پرداختند.