در آستانه سالگرد قتل عام زندانیان
سیاسی سال 67، اکبر محمدی دز زندان جمهوری اسلامی جان باحت. اکبر محمدی
در سال 1378 بدنبال اعتراضات دانشجویی چند روزه به اسارت جمهوری اسلامی
درآمد و طی این چند سال شکنجه های مرگبار رژیم را با مقاومت نمونه
واری متحمل شد. او آنچنان شکنجه شده بود که پزشکی قانونی بهبودی او
را غیر ممکن دانسته بود.
جمهوری اسلامی مدتی پیش اکبر محمدی را که بخاطر وضعیت جسمانی بسیار
وخیمش به مرخصی استعلاجی رفته بود، دوباره به زندان برد تا به این
ترتیب پدر و مادر او را به دلیل مصاحبه با رادیوهای خارجی تنبیه
کنند. اکبر در اعتراض به جنایات جمهوری اسلامی از اول مرداد دست
به اعتصاب غذا زد ولی جسم بیمارش تاب نیاورد و او را به بهداری زندان
منتقل کردند. در آنجا هم او را با غل و زنجیر به تخت بستند تا فراموش
نکند که در بهداری رژیم صد هزار اعدام بستری گشته است. همبندان او
خبر مرگش را پس از یک سکته خفیف که میتوانست به موقع درمان شود،
از بند 350 به بیرون رساندند.
اکبر آخرین زندانی سیاسی نیست که در اثر شکنجه و عدم رسیدگی در
زندانهای جمهوری اسلامی جان خود را از دست داده است. هزارن زندانی
سیاسی دیگر با همین مخاطرات دست و پنجه نرم میکنند. این جنایت هولناک
باید در انظار جهانیان افشا و محکوم شود. سازمان آزادی زن در نهایت
اندوه، این ضایعه را به پدر و مادر زجر کشیده اکبر محمدی، برادر
در بندش و به مردم مبارز و آزادیخواه ایران تسلیت گفته و انزجار
خود را نسبت به جنایات هولناک این رژیم جهل و جنایت ابراز میدارد.
مردم آزادیخواه ایران!
ما باید برای آزادی زندانیان سیاسی بمیدان بیاییم. باید تلاش کنیم
که کلیه زندانیان سیاسی را از زندان های مخوف جمهوری اسلامی بیرون
آوریم. آزادی زندانی سیاسی همین امروز فقط با تلاش و مبارزه منسجم
ما قابل تحقق است. جمهوری اسلام باید بخاطر تمام این جنایات در دادگاه
های مردم محاکمه شود.
مرگ بر جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی و برابری
سازمان آزادی زن
30 ژوئیه 2006