متن سخنرانی اصغر کریمی در سومین کنفرانس سازمان آزادی زن در 2 سپتامبر 2006
06-Sep-2006
اصغر کریمی
رفقای عزیز شرکت کننده در کنفرانس سازمان آزادی زن

رفیق آذر ماجدی عزیز!

با سلام گرم به همه شما
بسیار متاسفم که علیرغم اشتیاق و حتی تهیه بلیط، بخاطر مشکلی که برایم پیش آمد نتوانستم در این کنفرانس در کنار شما باشم. متن سخنرانی ام را کوتاه و فشرده کردم تا چنانچه وقت بود این متن نیز قرائت شود.
کنفرانس بسیار موفق و پرباری برای همه شما آرزو میکنم.

اصغر کریمی
١ سپتامبر ٢٠٠٦


سرکوب زنان و مبارزه و مقاومت زنان در ایران شاید بیش از هرچیزی همه جا مشهود است. در ابعادی گسترده در سراسر کشور، از کارخانه و اداره تا دانشگاه و مدرسه، از خیابان تا خانه، در داخل و خارج همه جا این جدال هرروزه و هرلحظه ادامه دارد. بیشترین سرکوب از بدو سر کار آمدن رژیم علیه زنان جریان داشته است اما از همان ابتدا مقاومت و مبارزه ای در ابعاد وسیع شکل گرفته است. مبارزه زنان شدیدا و دائما سرکوب شد اما این مبارزه نه تنها هیچوقت از تب و تاب نیفتاد، بلکه رژیم را گامها به عقب برد و چهره جامعه را هرروز غیر اسلامی تر کرد. این مبارزه در تمام طول حاکمیت جمهوری اسلامی عامل مهمی در بی ثباتی سیاسی و اجتماعی رژیم، عامل مهمی در بحران رژیم، در تضعیف رژیم و در انزوای بین المللی آن بوده است. این مبارزه یک پای مهم جنبش آزادیخواهانه و سرنگونی طلبانه مردم ایران بوده است.

این جنبش نه تنها وسیع است بلکه رادیکال است و مطالبات برابری طلبانه ای بر آن حاکم است. برابری بی قید و شرط زن و مرد، لغو حجاب، الغای قوانین نابرابر و تبعیض آمیز، الغای آپارتاید جنسی و زیر پا گذاشتن عملی هرروزه آن، همینطور جدائی مذهب از دولت و عدم دخالت آن در زندگی مردم، آزادی بیان و عقیده و فاصله گرفتن هرچه بیشتر مردم بویژه نسل جوان از فرهنگ شرق زده و اسلامی، اینها جنبه های مختلفی از مبارزه برای برابری و رهائی زن است. اینها شعارها و مطالبات حاکم بر این جنبش است. رادیکالیسم و ایده های سوسیالیستی چنان بر این جنبش هژمونی یافته است که حتی فرح پهلوی و بخشهائی از دو خردادی ها و ملی اسلامی ها هم علیرغم چندین سال مقاومت، هشت مارس را برسمیت شناختند، به این مناسبت پیام میدهند و مراسم میگیرند و جریانات و کسانی که آشکارا سر سازش با اسلام و قوانین و حکومت اسلامی دارند بسرعت منزوی میشوند و پس زده میشوند. اینها همه نشانه هژمونی خط رادیکال و سوسیالیستی بر این جنبش است.

مقاومت و اعتراض توده ای و وسیع و رادیکال است، اما علیرغم همه تلاشهائی که به عمل آمده است، بجز بخش کوچکی از آن، اساسا بی شکل و پراکنده و فردی است.

در چنین شرایطی سازمان آزادی زن دنیائی از کار و فعالیت، در داخل کشور و در سطح بین المللی، در مقابل خود دارد. جنبشی وسیع و گسترده و رادیکال، که بیوقفه جلو رفته است و شدیدا محتاج سازمانیابی و رهبری است. محتاج سازمانی با خط رادیکال و سوسیالیستی، سازش ناپذیر در مقابل حکومت اسلامی و قوانین اسلامی، سازش ناپذیر با فرهنگ عقب مانده و شرق زده، و سازش ناپذیر در مقابل تمام گرایشات سازشکار و مینیمالیست. سازمان آزادی زن نه تنها همه این خصوصیات را از بدو فعالیت خود داشته است بلکه علاوه بر این دارای تعداد قابل توجهی چهره شناخته شده در سطح کشور و در سطح بین المللی با سوابق طولانی مدت و روشن مبارزاتی است. این یکی از نقاط قوت مهم این سازمان و یک اهرم قدرتمند پیش برنده این سازمان و این جنبش است.

همه ما به این مساله واقفیم که سازماندهی و هدایت جنبشی با این وسعت، به دریائی کار و انرژی و به سازمان با نشاط و یک رهبری پرتحرک در همه زمینه های سازمانی و سیاسی، به دهها و صدها سازمانده و مبلغ و امکان ساز نیاز دارد. به پول و بنیه مالی محکم، به داشتن رسانه های هرچه بیشتر برای رساندن هرروزه صدای خود به جامعه، به رساندن ادبیات و نشریات آن به طیف هرچه وسیعتری از مردم، به تحرک آکسیونی در خارج، و انواع ملاقاتها و میتینگ ها نیاز دارد تا حضورش را همه کس و همه جا ببینند، گرایشات سازشکار فشارش را هرروز بر خود لمس کنند و توده هرچه وسیعتری از زنان ستمدیده و مردم برابری طلب نقش و تاثیر آنرا در زندگی روزمره خود، در خانه و خیابان و کارخانه و اداره و دانشگاه ببینند، به آن امید ببندند و به دور آن جمع شوند. باید دختران جوان ببینند که چگونه این سازمان جمهوری اسلامی را دائما تحت فشار قرار میدهد، که چگونه بر افکار و عقاید و رفتار والدین آنها و کل جامعه به نفع حقوق و آزادی آنها تاثیر میگذارد، زنان احساس کنند که چگونه نشستن پای صحبت رهبران و فعالین این سازمان به آنها اعتماد بنفس میدهد تا تابوها را بشکنند و به حرکت درآیند، چگونه مردان خانواده تحت تاثیر افکار انسانی آنها قرار میگیرند و به نیروئی برای این جنبش و مشوق همسران خود در مبارزه برای رهائی خود تبدیل میشوند، جنبش کارگری ببیند که چگونه تاثیر تاثیر سازمان آزادی زن و ایده های رادیکال آن، زنان بیشتری در صفوف این مبارزه شروع به ایفای نقش میکنند و قدرت این جنبش را دوچندان میکنند و جامعه ببیند که چگونه هرروز رهبران و سازماندهندگانی از میان زنان رادیکال و برابری طلب در صحنه سیاسی جامعه ظاهر میشوند و چهره جامعه را عوض میکنند. اینها گوشه هائی از حجم عظیمی کار و نقشه و برنامه و سازماندهی است که در مقابل سازمان ما، سازمان آزادی زن، قرار میگیرد.

سازمان آزادی زن بدلیل پتانسیل های بالای آن، بدلیل داشتن تفکر و برنامه منسجم، کادرهای روشن بین و رادیکال و بانفوذ و زمینه بسیار مساعد در جامعه برای پذیرش ایده های رادیکال میتواند به سازمانی که در همه صحنه های این مبارزه حاضر است و نقش ایفا میکند تبدیل شود. نیروی تک تک ما برای پیشبرد این مبارزه و تبدیل شدن به یک سازمان توده ای، به یک اهرم قدرتمند برای بزیر کشیدن این حکومت زن ستیز، و تبدیل شدن به یک پشتوانه بسیار قدرتمند برای جنبش برابری طلب و سوسیالیستی در ایران حیاتی است.

امیدوارم این کنفرانس گام مهمی در این راستا باشد و سازمان آزادی زن بدنبال آن، خود را در موقعیتی بسیار آماده تر و مصمم تر برای ایفای چنین نقش تاریخی و مهمی ببیند.
دست تک تک تان را میفشارم
اصغر کریمی