ناگهان صحنههایی از انقلاب 57 و سرنگونی حکومت سلطنتی به نمایش
در میآید و بیننده شاهد سفر خمینی و یارانش از فرانسه به ایران،
اشغال سفارت امریکا و جنگ حکومت اسلامی با صدام حسین و در نهایت
شکست انقلاب 57 و قدرت گیری اسلام سیاسی میشوند. اما صحنه تغییر
میکند و تهیه کنندگان فیلم با فعالان سازمان آزادی زن مصاحبه میکنند
تا ابعاد آزادیخواهی این جنبش را از زبان این فعالین بشنوند. اشاره
به اوضاع زنان در ایران تحت حاکمیت رژیم اسلامی و نقش اسلام سیاسی
در اروپا از جمله مباحٽی است که در این مصاحبهها برجسته میشود.
در صحنه بعدی مهین علیپور به پرسشهای تهیه کننده در رابطه با تعریف
آپارتاید جنسی پاسخ میدهد. در تصویر دیگری تهیه کننده بر روی صندلی
پارکی در شهر استکهلم، با زن محجبهای که از ده سال پیش مسلمان شده
و از 3 سال پیش حجاب اسلامی را بعنوان "پوشش" خود انتخاب
کرده است، گفتگو میکند. این زن جوان دو آتشه اسلامی است. در دفاع
از اسلام، حکومت اسلامی را به پنهان شدن پشت اسلام متهم میکند و
گاها حق را به زنان فرار کرده از جمهوری اسلامی میدهد. در دقیقه
های آخر، تهیه کننده به سراغ یان یرپه (Jan Hjärpe)، پروفسور اسلام
شناس میرود تا نظر او را جویا شود. ایشان با نام بردن از سردمداران
انقلاب فرهنگی (سروش و کدیور) یکبار دیگر به چشم مردم آزادیخواه
جهان خاک پاشیده و از سکولار شدن اسلام در جمهوری اسلامی صحبت میکند!
اما نمیتواند منکر جنبش سکولاریستی و ضد اسلامی موجود بعنوان آلترناتیو
حکومت اسلامی در آینده ایران شود.
این برنامه با صحنهای دیگر از تظاهرات گوتنبرگ پایان مییابد تا
بیننده گان نام کبرا رحمانپور، آزادیخواهان مخالف اعدام و همچنین
چهرههای فعالین سازمان آزادی زن، کمپین بینالمللی عیله اعدام،
کمپین بینالمللی دفاع از حقوق زنان و حزب کمونیست کارگری را در
حافظه تاریخی خود ثبت کنند. ما این فعالیت را ادامه خواهیم داد.
آپارتاید جنسی را باید مانند آپارتاید نژادی محکوم و رسوا کرد. رژیم
آپارتاید جنسی را باید از کلیه مجامع بین المللی اخراج کرد.
میتوان با مراجعه به سایت تلویزیون سوئد فیلم را مشاهد نمود.
آدرس سایت تلویزیون سوئد
http://svt.se/existens
زنده باد آزادی و برابری
مرگ بر آپارتاید جنسی
برچیده باد بساط اعدام و سنگسار
سازمان آزادی زن
21 اکتبر 2006