امسال در شرایطی به استقبال 8 مارس میرویم که شاهد پیشروی های
جدیدی در جنبش آزادی زن در ایران بوده ایم.
سوالی که بلافاصله مطرح می شود این است که با توجه به این پیشرویها
چگونه 8 مارس را برگزار میکنیم و با با کدام شعارها به میدان میرویم؟
٨ مارس امسال باید ابعادی سراسری داشته باشد. توقع از برگزاری و بزرگداشت
روز زن باید فراتر از اقداماتی باشد که تا کنون در دستورکار فعالین
زن و محافل برابری طلب قرار گرفته است. گردهمائی ها و بزرگداشت 8
مارس دیگر نباید محدود به تعدادی از شهرها باشد. دیگر نباید محدود
به محافلی کوچک به دور از چشم مردم و جامعه از حقوق زن صحبت کرد.
در این روز مدافعین حقوق زن نباید به این اکتفا کنند که تنها با هدیه
کردن شاخ گلی به همکارانشان در محل کار٬ این روز را گرامی داشته اند
یا جمع هایی که به این مناسبت گرد هم می آیند تا مقاله ای یامطلبی
پیرامون موقعیت فرودست زنان بخوانند. دیگر نباید امسال به این کار
اکتفا کنند. در باغی و یا بیرون شهر جمع شدن چند شعر و آواز به این
مناسبت خواندن جوابگوی رشد این جنبش قدرتمند و وسیع نیست.
امسال همانطور که جمهوری اسلامی خود را برای مقابله با این جنبش از
ماه ها قبل آماده کرده است تا فعالین را احضار و یا دستگیر کند
و یا با سهمیه بندی جنسی در دانشگاهها به آ پارتاید جنسی رسمیت بدهد
و زنان را خانه نشین کند و لایحه پوشش را به تصویب برساند و دانشجویان
زن را از خوابگاهای دانشگاهها اخراج کند، ما رهبران جنبش آزادی زن
نیز باید آماده باشیم.
رهبران محافل برابری طلب و دانشجویی و زنان باید امسال در تمامی عرصه ها
رژیم را به عقب برانند. باید با تصویب دهها بیانیه و قطعنامه و شعار
و فراخوان به استقبال روز زن بروند و در این روز نیروی خود را و
قدرت خود را به نمایش بگذارند. امسال باید مراسمها ابعادی گسترده
داشته باشند. فعالین جنبش برای آزادی زن در حالی که در محافل و جمعهای
خود پیرامون برگزاری این روز بحثهای داغی را به پیش میبرند باید اقدامات
دیگری در رابطه با سازماندهی و استفاده از شیوه های جدید برای پیشبرد
هرچه باشکوهتر این روز در دستور کار خود قرار دهند.
امسال باید در محلات و خیابانها شعارهای زنده باد روز جهانی زن، زنده
باد آزادی و برابری، ستم بر زن موقوف، نه به آپارتاید جنسی، نه به
حجاب، نه به اعدام و سنگسار را درصدر شعارهای خود قرار دهند. اینها
و دهها خواست و مطالبات دیگر باید در همه جا بر سر زبانها باشد. باید
در مدارس و دانشگاهها شعارهای آزادی زن همیشه و مرگ بر ارتجاع و تحجر
نوشته شود. باید فراخوانها از طریق محافل مختلف در همه شهرها به دست
مردم برسد. جنبش برای آادی زن فقط امر زنان یک جامعه نیست. امر کل
جامعه است. امر همه انسانهائی است که برای آزادی و برابری تلاش و
مبارزه می کنند. برای برپائی یک 8 مارس موفق رهبران این جنبش باید
دامنه شرکت فعالانه ی گروههای مختلف و تشکلهای فعال را در رابطه
با این روز گسترش دهند.
لازم و ضروری است که جنبش کارگری حمایت بی دریغ خود را از این روز
اعلام دارد و رهبران و چهره های جنبش کارگری در این روز در حمایت
از جنبش زنان سخنرانی کنند. جنبش دانشجوئی باید از تمامی امکانات
خود استفاده کند که در مقابل تعرضات سازمان یافته جمهوری اسلامی به
زنان خود را سازمان دهد. پیامهای یک به یک دانشگاهها به مناسبت روز
جهانی زن و شرکت در این مراسم و تجمعات و رساندن صدای هرچه رساتر
این جنبش برای آزادی زن باشد.
کمپینها و تشکلهای خانواده های زندانیان سیاسی باید حمایت بی دریغ
خود را از جنبش زنان اعلام دارند. باید در این روز در تجمعات روز
جهانی زن شرکت کنند و در این تجمعات خواست آزادی بی قید و شرط زندانیان
سیاسی را اعلام کنند.
اسامی و عکسهای زندانیان توسط این کمپینها و خانوادههایشان باید در
اجتماعات وسیعا وجود داشته باشد. فعالین علیه اعدام و سنگسار باید
در این روز نه تنها پیام دهنده به جنبش آزادی زن باشند بلکه اعلام
کنند اعدام و سنگسار قتل عمد است و باید این احکام لغو شود. فعالین
جنبشهای دفاع از حقوق مدنی باید نه تنها در این روز بلکه از هم اکنون
منعکس کننده اخبار و مبارزات و تلاشهای این جنبش و مشوق شرکت گسترده
در مراسم روز جهانی زن باشند. تنها با این اتحاد، تنها با این سازماندهی
در تمامی عرصه ها است که می توانیم نیروی عظیم خود را به نمایش بگذاریم
.
پیام من به همه ی انسانهائی که از فقر و بیکاری، از اعتیاد و
فحشا، از احضار و دستگیری، از بیکاری و اخراج به تنگ آمده اند این
است که خود را در روز زن سهیم بدانند. پیام من به تمامی زنانی که
از ابتدائی ترین حقوق خود محروم هستند این است که در این روز به میدان
بیایند و علیه بی حقوقی عظیمی که در دام آن اسیرند اعتراض کنند. پیام
من به تمامی خانواده های کارگری، به تمامی فعالین و انسانهائی
که قلبشان برای یک زندگی بهتر و تغییر این دنیای وارونه می طپد و
مبارزه می کنند این است در مراسمهای
روز جهانی زن شرکت کنید. دوستان و هم محله ای های خود را مطلع
کنید. دسته جمعی در این مراسمها شرکت کنید. هر کدام با شعارهائی که
بیانگر موقعیت فرودست زنان است به میان جمعیت بروید. این پیام من
است و فکرمی کنم همه اینها ممکن است.
اگر عزم کنیم بی شک شاهد یک 8 مارس سرخ از جنبش آزادی زن خواهیم
بود. امسال روز جهانی زن در ایران باید به یک پیشروی جدی برای جنبش
برابری طلب تبدیل شود.
بیائید با هم در این روز خیابانهای تهران و برلین و سنندج تا بروکسل
و تورنتو را به هم وصل کنیم و همه با هم در این روز اعلام کنیم که
دیگر بس است.
فریاد مرگ بر آپارتاید جنسی، ستم برزن موقوف و زنده
باد آزادی را به پرچم مان در این روز تبدیل کنیم.