تجاوز و قتل زنان عراقی توسط گروههای شبه نظامی اسلامی

گفتگو با هوزان محمود در مورد پی آمدهای اشغال نظامی و اسلامیزه شدن عراق بر ای زنان

آزادی زن: این مصاحبه در شهریور 1385 انجام شده که به علت اهمیت موضوع و مسئله روز بودن آن در اینجا چاپ میشود.

شهرزاد نیوز: شلیک به سوی زنان، ربودن و قتل آنان در عراق توسط گروه های مسلح، به امری روزمره در این کشور تبدیل شده و وضعیت زنان در عراق امروزی نسبت به سال های گذشته خطرناک تر گشته است. به ویژه، هنگامی که زنان برای حقوق خود مبارزه کنند و در مقابل حملات ضد زن ایستادگی کنند. یانار محمد، رئیس سازمان حقوق زنان در عراق یکی از زنانی بود که اولین تهدید به قتل، به علت فعالیت های خود برای حقوق زنان را دریافت کرد. سازمان حقوق زنان در عراق، تشکلی است که توسط زنان برای مبارزه در جهت دستیابی به حقوق خود تأسیس شده است. این سازمان تاکنون برگزار کننده ی تظاهرات متعددی علیه تجاوز، ربودن، و قتل های ناموسی در عراق بوده است. مصاحبه ی ذیل توسط مایک دیمار با هوزان محمود، یکی از اعضای این سازمان انجام شده است.

سوال: موقعیت زنان در عراق در حال حاضر بدتر از گذشته، در هنگام حکومت صدام حسین، شده است. آیا شما با این نظر موافق هستید؟

هوزان محمود: متأسفانه این امر واقعیت دارد، چرا که اشغال عراق و عملیات تروریستی که روزانه انجام می شوند، موقعیت زنان را بدتر کرده است. مهمترین معضل، فقدان امنیت برای زنان می باشد و آشکار است که در عراق امروزی زنان از هیچگونه حمایتی برخوردار نیستند.

سوال: تحقیقات گوناگون از سوی سازمان عفو بین المللی نشان داده اند که بسیاری از زنان عراقی از این که به تنهایی و بدون همراه منزل خود را ترک کنند، وحشت دارند. آنان به مدرسه نمی روند و شاغل نیستند. خشونت علیه زنان در مقایسه با دو سال اخیر به میزان قابل ملاحظه ای افزایش یافته است.

هوزان محمود: عراق از سوی آمریکا و متحدانش اشغال شده است و آنان عروسک های خیمه شب بازی خود را به مسند قدرت نشانده اند؛ رژیمی که هیچگونه حمایت و امنیتی را به زنان عرضه نمی کند. هنگامی که زنان به خیابان میروند، معلوم نیست که آیا آنان درسلامت و امنیت به خانه بازمی گردند یا نه؟ این موقعیت امروز زنان است. حملات روزانه به افراد، عملیات انتحاری، تجاوز، آدم ربایی، قتل زنان توسط گروه های مختلف، به ویژه گروه های اسلامی که به ترور مردم دست می زنند و همچنین خود سربازان اشغالگر موقعیت اسفناکی را برای زنان به وجود آورده اند. زنان دستگیر می شوند و گاهی در هنگام بازداشت به آنان تجاوز شده و یا از آنان سوء استفاده ی جنسی می شود. بعضی از زنان نیز توسط سربازان آمریکایی شکنجه می شوند. به وضوح می توان مشاهده کرد که موقعیت زنان پس از جنگ شدیدأ بدتر شده است. آمریکا و متحدانش ما زنان را بین سکت های مذهبی، قومی و قبیله ای تقسیم کرده اند.

سوال: چرا حقوق زنان چنین پس روی را تجربه کرده است؟

هوزان محمود: این رژیمی که به آن قدرت داده شده، بیشتر از نیروهای ارتجاعی و راستِ مذهبی تشکیل شده است. گروهای سیاسی اسلامی می خواهند به زنان شرایط زندگی اسلامی را تحمیل کنند. این نیروها نه تنها هیچ حمایتی از زنان نمی کنند، بلکه قصد دارند جامعه ی عراق را اسلامیزه کنند، مخصوصأ برای زنان.

سوال: شما گفتید که فقدان امنیت یکی از دلایل اصلی موقعیت نابسامان زندگی زنان در عراق امروزی است. اما چه باید کرد تا مساعدتی در این زمینه انجام گیرد؟

هوزان محمود: حضور نیروهای اشغالی در عراق به گروه های تروریستی اسلامی، که به بهانه ی اشغال به خشونت دست می زنند، مشروعیتی دائمی و بنیادی میدهد. اما واقعیت این است که این گروه های تروریستی علیه اشغال نظامی نمی جنگند، بلکه آنان نیز می خواهند قواعد وحشتناک و عقب افتاده ی خود را به مردم عراق، به ویژه به زنان تحمیل کنند. بنابراین، پایان اشغال نظامی مقدمه ای است برای پایان یافتن وضعیت کنونی در عراق.

سوال: سازمان شما موافق خروج نیروهای اشغالی از عراق است. اما فکر می کنید، پس از آن چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آیا واقعاً معتقدید که وضعیت عراق بهتر خواهد شد؟

هوزان محمود: ما حضور این نیروها را در دو سال اخیر دیده ایم. آنان نه تنها هیچ کاری نکرده اند که وضعیت زنان و جامعه ی عراق را قدری بهبود بخشد، که بر مبنای همین استدلال وجود آنان بی فایده است، بلکه هر چه بیشتر فقر و نکبت را برای جامعه ی ما به بار آورده اند. آنها ما زنان را بین سکت های مذهبی، قومی و قبیله ای تقسیم کرده اند و رژیمی را بر سر کار آورده اند که نمایندهی ما نیست. این رژیم، کاملاً در جهت منافع آمریکا حرکت می کند و پس از سقوط صدام هیچگونه راه حل مناسبی برای هیچیک از معضلات ارائه نکرده است. نظر ما این است که هنگامی که اشغال پایان یابد، نمی تواند بدتر از این که هست، شود. چرا که عراق امروزه تبدیل به میدان جنگ و خونریزی بین گانگسترهای اسلامی و گروه های سیاسی شده است که قربانیان ترور آنها مردم هستند. حتی حکومتی که در دوسال و نیم اخیر بر سر کار آورده شده، نیز بی فایده است. باور ما بر این است که مردم عراق پس از خروج نیروهای اشغالگر حداقل دیگر با معضلاتی که حاصل اشغال نظامی هستند، مواجه نخواهند بود.

سوال: اما اکنون وزارت زنان تأسیس شده است که یک چهارم کرسیهای مجلس ملی را برای زنان رزرو کرده است. به نظر شما این هیچ معنایی ندارد؟

هوزان محمود: حضور زنان در پارلمان کافی نیست. فراموش نکنیم، زنانی که در پارلمان خواهند نشست، نمایندهی زنان عراقی نیستند. آنان به آنجا برده می شوند و برای این انتخاب می شوند که منافع آمریکا را نمایندگی کنند و نه به دلیل اینکه کاری برای زنان عراقی انجام داده اند و فعال حقوق زنان بوده اند. غالب این زنان نه تنها برای زنان عراقی چهره های شناخته شده ای نیستند، بلکه بخشی از این پارلمان ارتجاعی هستند که از سران قبایل مذهبی تشکیل شده و این زنان نیز وابسته به سیاست آنان هستند. آنان به این دلیل آنجا نیستند که واقعاً برای بهبود وضع زندگی و موقعیت زنان کاری انجام داده اند و یا از زنان حمایت کرده اند. همین دو یا سه ماه پیش بود که این زنان قطعنامه ای در پارلمان ارائه کردند که طی آن شوهران یا "سرپرستان" بایستی اجازه یابند، زنانشان را هنگامی که اطاعت نکنند، کتک بزنند. این قطعنامه ثابت میکند که نمایندگان زن در پارلمان، همانند مردان مرتجع هستند. آنان قصد دارند، وضعیت ایران، عربستان سعودی و یا افغانستان تحت حاکمیت طالبان را در عراق پیاده کنند.

سوال: تلاش های زیادی از سوی فعالین زنان و حقوق بشر در جهت درج حقوق مساوی زنان و مردان در قانون اساسی جدید انجام شد. با این حال سازمان شما فراخوان بایکوت انتخابات را داده است. چرا؟

هوزان محمود: به این دلیل که قانون اساسی باز هم توسط کسانی نوشته شده، که منتخب آمریکا و متحدانش و رژیم مرتجع کنونی عراق بوده اند. در واقع این قانون اساسی حقوق بشر و حقوق زن را از یکدیگر جدا کرده و آن را نقض کرده است، چرا که اساس این قانون اساسی، شریعت و حقوق اسلامی است. این قانون اساسی به نفع مردم نوشته نشده و بخشی از سیاست مشروعیت بخشیدن به رژیمی است که هم اکنون در قدرت است. این قانون اساسی هیچ ربطی به حقوق ما، آزادی های ما و مطالبات ما ندارد و تنها یک تکه کاغذ است.

سوال: انتقاد سازمان شما حتی شدیدتر بود. سازمان شما معتقد است که این قانون اساسی عراق را به قرون وسطا بازمیگرداند. پایه این انتقاد چیست؟

هوزان محمود: این فاجعه است که یک قانون اساسی برپایه اسلام و مذهب نوشته شود، و مبنای حقوقی جامعه قرار گیرد. چرا باید قانون اساسی عراق اسلامی باشد؟ چرا آنها می گویند که دادگاهها و قضات بایستی شریعت را بشناسند و بفهمند و بر اساس آن حکم صادر کنند؟ ما در گذشته هرگزچنین قوانینی نداشتیم. در قانون اساسی جدید مطلب زیادی در مورد حقوق زنان نوشته نشده است. این قانون عقیده ارتجاعی کسانی را انعکاس می دهد که در دستیابی به قدرت کمک گرفته اند. کسانی که ما هرگز تجربه خوبی با آنان نداشته ایم. دو هفته قبل وزیر تعلیم و تربیت، قانونی در رابطه با جدایی دانشجویان دختر و پسر در دانشگاه ها به تصویب رساند. دانشجویانی که تاکنون در کنار یکدیگر به تحصیل مشغول بودند، اکنون بایستی در کلاسهای جداگانه درس بخوانند. حتی قرار است قانونی تصویب شود که طبق آن دانشجویان دختر مجبور به داشتن چادر در دانشگاه ها گردند. این ها اولین نتایج یک قانون اساسی ارتجاعی هستند. آنها می خواهند زنان و مردان را جدا کنند و شیوه زندگی حاکم در ایران، عربستان سعودی و افغانستان تحت حکومت طالبان را در عراق مسلط سازند.

افسانه پایدار- شهرزاد نیوز