سخن سردبیر شماره ٤٩
لایحهای عقب افتاده، غیر انسانی و ضد زن
با تاخیری یکماهه شماره ٤٩ را منتشر میکنیم. دلیل تاخیر را باید به گردن تعطیلات تابستانی و هجوم مهمانان تابستانی به خانه من و اعضاء دیگر هیئت تحریریه بیندازم. هیچ عذر و بهانه ی دیگری ندارم.
بحث لایحه خانواده در ایران و تلاش فعالین زنان در ایران برای تاثیر گذاری برای تغییرات در آن به یک جدل جدی تبدیل شده است. لایحه خانواده ای که به مجلس هشتم ارائه شده است چیزی جز عقب ماندگی و عدم شناخت حقوق اولیه انسانها توسط جمهوری اسلامی نیست. این لایحه نهایت ارتجاع و مرد سالاری است و تعریف دیگری برای آن نمیتوان ارائه داد. اینکه این لایحه دست آویزی برای عرض اندام گروههای مختلف درون حکومت شده است هم عجیبتر از خود لایحه نیست. لایحه خانواده تلاش برای سرکوب بیشتر زنان در ایران است. در دنیای امروز این حق ابتدائی، یعنی رابطه دو فرد بر اساس انتخابی آزاد و بدون هیچ قید و شرط و دخالت سیاسی و مذهبی، در بسیاری از جوامع به رسیمت شناخته شده است. در جمهوری اسلامی هنوز هرگونه اقدام شخصی افراد بزرگسال برای ایجاد ارتباط با یکدیگر باید از زیر تیغ قوانین شریعت رد شود.
لایحه خانواده و جدل حول آن باید به وسیله ای برای حمله به کلیت این نظام عقب مانده و ارتجاعی تبدیل شود. نباید اجازه داد بار دیگر توهم براکنی حول اینکه چه چیزی اسلامی و عین اسلام است به بستر اصلی تبدیل شود. جنبش برابری طلب باید آلترناتیو رادیکال خود را در مقابل جامعه قرار دهد و فعالین رادیکال و برابری طلب را حول آن بسیج کند و سازمان دهد.
************
بار دیگر قتل ناموسی دیگری در مریوان مردم شهر را در بهت و ناباوری فرو برد. این بار قربانی فرشته نجاتی دختر ١٨ ساله ای است که بدست پدرش بطور فجیعی به قتل رسیده است. در ماه گذشته این دومین بار است که در منطقه مریوان در کردستان زنان جوان این چنین قربانی ناموس پرستی و ارتجاع میشوند. ناموس پرستی هر ساله قربانیانی از میان زنان جوان را درو میکند. برای پایان بخشیدن به این تراژدی انسانی باید بطور جدی راه چاره ای پیدا نمود. اعتراض مردم در هنگام خاکسپاری فرشته را باید بعنوان یک سرآغاز برای این پایان دید.
پروین کابلی