سالی دیگر گذشت. سالی پر از امیدو آرزو برای یک دنیای بهتر ، سالی پر از تلاش برای گذشتن از موانع. سالی که شما مردم آزادیخواه هر لحظه برای برپایی یک جامعه انسانی و آزاد تلاش نمودید. سال ، سال مقابلای رودررو در خیابانها با یکی از وحشی تری حکومت ها عصر نوید بود. سال مبارزه برعلیه اختناق، سرکوب، زن ستیزی، جهل و خرافه، اعدام و سنگسار بود. این سال سال گرانی هر چه بیشتر نان سفره مردم فقیر و تهیدستی بود که در بیخوله های اطراف شهرها در خانه های نمناک و زیرزمین های تنگ و تاریک زندگی میکنند. سالی بود که فرزندان دلبند زحمتکشان وکارگران و زنان نتوانستند فرزندان دلبندشان را به مدرسه روانه کنند. سال اعدام زهرا بهرامی و شهلا جاهد ، فرزاد کمانگر، محمدعلی حاج آقائی ، جعفر کاظمی و کشتن محمد مختاری و فرزاد صفی پورها بود.
سال زندانی شدن بهترین انسان ها و سال اعلام احکام اعدام علیه آرمانخواهان بود.
اما سال 89 سال مبارزه هم بود. سالی که رژیم تمام تلاشش را نمود که به سرنوشت مبارک و بن علی دچار نشود. سالی که خیابانها تصاویر مبارزان آزادی و برابری را برای همیشه در حافظه خود ثبت نمودند. سال نوید آزادی و برابری بود آنجا که "مرگ بر جمهوری اسلامی"، :مرگ بر
خامنه ای" دیوارها را تزئین نمود. سال عسلویه و مبارزه بر علیه برنامه فقر دولت بود.

زنان و مردان آزادیخواه!
یک زندگی نوین در راه است. مبارزه برای یک زندگی بهتر و شایسته انسان اکنون در بسیاری از نقاط جهان به یک سیل عظیم برای برانداختن حکومت های دیکتاتور و مسبب فقر و تنگدستی انسان تبدیل شده است. شما در این مبارزه سهیم هستید و جزو بلامنازع آن بشمار میروید. سال 1390 باید سال رفتن جمهوری اسلامی و اوباش همه رنگ آن باشد. باید بر ویرانه های این حکومت جهل و خرافه و زن ستیز و آدمکش دنیائی برای انسان ساخت. دنیائی که در آن سنگسار و شکنجه و فقر و تهیدستی ، گرسنگی کودکان و تحقیر انسان افسانه ای بیش نیست.

بهارتان خجسته و پیروز باد.
سازمان آزادی زن
اسفند 1389