در آستانه 25 نوامبر روز مبارزه جهانی
با خشونت علیه زنان قرار داریم. هر ساله در این ایام جنبشهای مختلف
اعتراضات گوناگونی را علیه این نوع خشونت سیتماتیک بر زنان سازمان
می دهند. سازمان آزادی زن بعنوان یک سازمان مترقی و رادیکال همیشه
تلاش کرده است که در این عرصه فعال باشد و در جهت رفع ستم علیه زنان
پرچم آزادی و برابری زن را بلند کند.
در بیشتر کشورهای اسلام زده زنان رسما و قانونا از حقوق برابر بی
بهره اند. بخصوص در کشور ایران که رژیم اسلامی از همان ابتدای روی
کار آمدنش به مبارزه همه جانبه برای عقب راندن زنان در تمامی شئون
خانواد گی، سیاسی، اجتماعی واقتصادی دست زد، خشونت علیه زنان در
بسیاری از عرصه های زندگی بیش از گذشته نمایان شد. خشونت سیتماتیک
دولتی و آزار جنسی و روانی زنان در بسیاری از نهادهای جامعه بخصوص
نهاد خانواده، بخشی دیگر از زندگی روزمره زنان شد. حجاب اسلامی و
جداسازی زن و مرد بسرعت آپارتاید جنسی را بر زندگی میلیونها انسان
تحمیل کرد. با اینکه خشونت علیه زنان یک پدیده کریه و جهانی می باشد
و درهر دقیقه زنی در نقطه ای از این جهان بر اثر خشونت جان خود را
از دست می دهد، زنان در جوامع اسلامزده ایران از ستمی مضاعف برخوردار
شدند. عکس العمل زنان و دختران به خشونت متفاوت بود. بسیاری از زنان
خود را در نهادهای مختلف و جنبشهای متفاوت پیدا کردند و سازمان یافتند
و بسیاری با فرار از خانه و افتادن به دامن اعتیاد و تن فروشی اجباری
زندگی غیر قابل تحمل تری را ادامه دادند. بسیاری در اثر افسردگی
دست به خودکشی زدند. پدیده قتل های ناموسی در بسیاری از شهرهای ایران
تبدیل به یکی از حقایق تلخ زندگی زنان جوان و دختران شد.
در حقیقت این اتفاقات نه تنها دختران و زنان جوان دیگر را خانه نشین
نکرد بلکه به محرکه ای تبدیل شد تا الگوها و ارزشهای خرافی و مذهبی
به مصاف کشیده شود. برای مثال می توان به مقاومت زنان و دختران جوان
علیه حجاب اشاره کرد که یکی از مقاوتهای جدی علیه یک حکومت اسلامی
سرکوبگر است.
در کنار مقاومتهای فردی در عرصه خانواده و جامعه زنان مترقی ازهمان
روزهای اولیه پایه گذاری حکومت آپارتاید جنسی دست به جدال گسترده
ای برای مبارزه زدند وتا به امروز هم این مبارزه ادامه دارد. در
بین جنبشهای حقوق زنان و جنبش آزادیخواهانه و برابری طلبانه مردم
ایران، مردم نه تنها خواستار لغو آپارتاید جنسی هستند بلکه با صدای
بلند اعلام می کنند که جهت دست یافتن به پایه ای ترین حقوق انسانی
راهی بجر سرنگونی کلیت این رژیم وجود ندارد.
نگین خاتمی
14-11-2011
