.

تحصن خانواده های کارگری برای آزادی کارگران دستگیر شده در سنندج نمایشی مهم از همبستگی کارگری

21_april 2013

نوشین قادری

                                       

 

متن مصاحبه تلویزیونی نوشین قادری با کورش بخشنده از فعالین کارگری در سنندج

نوشین قادری هستم از شورای مرکزی سازمان آزادی زن از طرف تلویزیون آزادی زن با کوروش بخشنده از "کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری" در خصوص دستگیری فعالین کارگری، تجمع خانواده های زندانیان و وضعیت آنها در شهر سنندج گفتگو می کنم .

نوشین قادری: خوش آمد میگم به شما کوروش عزیز و تشکر میکنم برای وقتی که در اختیار من گذاشتید. آقای بخشنده لطفا بینندگان تلویزیون آزادی زن را در جریان آخرین اخبار از وضعیت کارگران زندانی بگذارید و همچنین علت دستگیری آنها را اعلام کنید و بالاخره اینکه هم اکنون پرونده شان در چه وضعیتی قرار دارد؟

کورش بخشنده: سلام خدمت شما و بینندگان عزیزتان و خانواده های کارگری. در تاریخ ۱۹/۱۲/۹۱، یک روز مانده به ۸ مارس، ۵ تن از اعضای کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکلهای کارگری ساعت ۶ صبح در منزل و محل کار دستگیر شدند. در همان روز خانواده های این عزیزان به یکی از نهادهای امنیتی مراجعه کردند و خواهان علت دستگیری این ۵ کارگر شدند. پس از آن دامنه این اعتراضات بیشتر شد. روز ۲۱ یا ۲۲ بود که یکی از اعضای اتحادیه آزاد کارگران ساعت ۳ در منزل دستگیر شد. فشار خانواده های این عزیزان افزایش یافت و تعداد آنها هم بیشتر شد. اول فروردین خانواده ها سفره هفت سین را جلوی یکی از نهادهای امنیتی پهن کردند که با آنها به شدت برخورد شد. بعد از این برخوردهای شدید، خانواده ها تصمیم می گیرند که روز هفتم فروردین، چون تا ۷ فروردین همه جا تعطیل است، جلوی این نهادها به حالت نشسته و بدون شعار و بدون پلاکارد بشینند و اعتراض خودشان باین شکل نسبت به دستگیری کارگران نشان بدهند. حدود سه یا چهار روز جلو آن نهاد امنیتی بودند؛ بعد تصمیم می گیرند طرح دیگری را پیاده کنند. جلوی آن نهاد امنیتی تنها خانواده ها و اقوامشان بودند ولی جلو دادگستری که یک عمل خود جوش بود فعالین زن کارگری و فعالین کارگری دیگر هم اضافه شده و همه با هم جلو دادگستری تجمع میکنند. بعد کتبا درخواستی از دادستان کل دادگستری شهر سنندج آقای جوهری مطرح میکنند. ایشان هم برخورد خوبی با آنها کرده و به آنها میگوید که دو نماینده بفرستید تا با آنها صحبت کنم و قول میدهد تا چند روز آینده پرونده اینها را بررسی کند و به آنها جواب دهد. متاسفانه آن چند روزی که ایشان قول داده بود پرونده ها بررسی نشد و دوباره به ایشان مراجعه می کنند و ایشان دوباره فرصت می خواهد که بعد از آن خانواده ها اعتراض خودشان رو در جلوی دادگستری سازمان میدهند تا اینکه آقای شریف ساعد پناه عضو اتحادیه آزاد کارگری بعد از چند روز آزاد میشود. خانواده ها که از تحصن خود نتیجه گرفته بودند به تعرض خودشون ادامه دادند و روز به روز هم تعدادشان اضافه می شود. بعد از چند روز آقای خالد حسینی، وفا قادری، حامد محمود نژاد و بهزاد فرج اللهی با وثیقه ۵۰ میلیونی آزاد شدند. هنوز پرونده های آنها باز است و در حال حاضر هم دو نفر هنوز در باز داشت داریم، غالب حسینی و علی آزاد.

نوشین قادری: خوب چرا اینها آزاد نشدند؟

کورش بخشنده: گفته اند که هنوز پرونده های آنها کامل نیست و باید کامل شود. نا گفته نماند که در این چند روز اخیر در جلو دادگستری حالت امنیتی شدیدی برقرار است و متر به متر نیرو های امنیتی ایستاده اند و به کسی اجازه داده نمیشود که آنجا بایستند. هنوز خانواده های فعالین کارگری تصمیم نگرفته اند نسبت به بازداشت این دو نفر اعتراض کنند. اما احتمالا در آینده دوباره اعتراضاتشان شروع خواهد شد.

نوشین قادری: این کارگرها و فعالین زندانی آیا در جایی مشغول به کار هستند و یا کارگر اخراجی اند؟

کورش بخشنده: خیر بیکار نیستند. یکی از آنها هم کارگر نیست ولی بقیه آنها کارگر هستند و شاغل. متاسفانه نزدیک عید هم بود و اینها باید حق عیدانه و حقوقشان را می گرفتند که متاسفانه نتوانستند دریافت کنند و خانوادهای آنها در شرایط بسیار بدی زندگی می کردند. فکر کنید هر کدام دو یا سه تا فرزند هم دارند و خوب دوست داشتند در ایام عید کفشی و لباس نویی بخرند ولی توانایی چنین چیزی را نداشتند.

نوشین قادری: آیا در این مدت بازداشت خانواده ها، همسران و فرزندان توانسته اند با عزیزانشان ملاقات کنند؟ و آیا فشاری بر خانواده ها و همسران این فعالین گذاشته شده بود؟

کورش بخشنده: دو سه بار فکر کنم تلفنی صحبت کرده اند؛ اما حضوری ملاقاتی نداشتند. در جواب قسمت دوم باید بگویم وقتی در جلو نهاد امنیتی بودند به آنها توهین میکردند و خوب آنها هم عادت کرده بودند به این توهین ها و همچنین همسر غالب حسینی رو فکر کنم ستاد خبری احضار کرده بود و روی ایشان فشار گذاشته بودند که خوشبختانه ایشان جواب مثبتی داده و آزادشان کردند.

نوشین قادری: آقای بخشنده! در آستانه سال نو این کارگرها دستگیر شدند و اینکه در سال نو در کنار همسران و فرزندانشون نبودند چه تاثیر روحی و روانی بر روی آنها گذاشته بود و شرایط روحی آنها چگونه بود؟ و خانواده ها در چه وضعیت معیشتی به سر می بردند با توجه به دستگیری نان آورهای خانواده؟

کورش بخشنده: خوشبختانه این نداری روی روحیه مبارزاتی آنها به هیچ وجه تاثیری نگذاشت. این اولین بارشان نیست که با چنین وضعی روبرو می شوند. خانواده وفا قادری سالیان سال است این را تجربه می کنند؛ خانواده خالد حسینی سالهاست با این مسئله دست و پنجه نرم می کنند. اعتراضات آنها روز به روز بیشتر می شد و فوق العاده بود. این اعتراضات جمعی در این منطقه یک چیز عادی شده است؛ یعنی راحت می توان نسبت به این دستگیری ها اعتراض سازمان داد و خوشبختانه این خانواده ها روز به روز روحیه هاشون بهتر و بهتر می شود و نداری و گرسنگی روی آنها هیچ اثری از این نظر نگذاشته است.

نوشین قادری: چطور شد که این خانواده هاتصمیم گرفتند دست به تجمع و اعتراض بزنند؟ همانطور که ما در عکسها می بینیم همه جلوی زندان و دادگستری جمع شده اند و ساعتها در این محل تحصن کردند. حتی در خبرهایی شنیدیم که می خواستند برای تحویل سال سفره هفت سین در جلوی زندان ببچینند.

کورش بخشنده: این اولین بار نیست. این تجارب گذشته ما است و نتیجه هم داده است. کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل های کارگری یک جریان علنی است و علنی فعالیت میکند و هیچ مسئله ای برای پنهان کردن ندارد و ما با توجه به تجارب قبلی که داشتیم تصمیم به این اعتراضات گرفتیم.

نوشین قادری: من به شما و به خانواده های این عزیزان واقعا خسته نباشید میگویم. بعنوان آخرین سوال در آستانه روز جهانی کارگر، انتظارتون از فعالین و جنبش کارگری چی هست؟

کورش بخشنده: با توجه به این بحران اقتصادی که در حال حاضر دامن گیر ماست و با حذف یارانه ها و فشار اقتصادی که به خانواده های کارگری آمده، فکر می کنم آن روز روزی است که باید اتحاد و همبستگی مان را بیشتر کنیم و چه بهتر سر آغاز این مسئله اول ماه مه روز کارگر باشه و ما خواهانیم که در این روز نسبت به وضع موجود و زندگی هایمان دست در دست هم اعتراض کنیم.

نوشین قادری: ممنون و سپاسگذارم از گزارش شما و با آرزوی آزادی زندانیان و فعالین کارگری برای شما آرزوی موفقیت دارم و با امید به یک زندگی مرفه و آرامش برای خانواده های این زندانیان، اگر پیامی دارید بفرمایید.

کورش بخشنده: من پیام بخصوصی ندارم اما در آینده هم خبرهای خوشی را خواهید شنید. این دو نفر زندانی هم حتما باید پروند هایشان را مشخص کنند و آزاد شوند. فقط یک مسئله را فراموش کردم اینکه اینها وقتی از زندان آزاد شدند با استقبال پرشوری و بی نظیری روبرو شدند. صحنه ای که در تاریخ جنبش کارگری ایران حتما ثبت می شود. اینها را در طول شهر تا دم درب خانه هایشان با بوق زدن و جشن و حلقه های گل همراهی کردند. از آنها و خانواده هایشان و بخصوص همسرانشان، این زن های آزاده که ۳۲ روز اعتراض کردند استقبال شد. این خانواده ها واقعا در این ۳۲ روز زحمت کشیدند؛ در این ۳۲ روز در باران و آفتاب و همچنین مشکلات خانوادگی، مدرسه رفتن و ایاب و ذهاب فرزندانشان و غیره اعتراضشان را ادامه دادند. و تا آنها آزاد نشدند دست برنداشتند. از هم اکنون هم فشار شدیدی برای اول ماه مه آغاز شده است.

ممنون و سپاسگذارم از گزارش شما.