نامه از یک خواننده
سرکوبهای جدید رژیم
تعرض گسترده رژيم به جامعه و به خصوص به جوانان باعث شده تا فضاي جامعه ملتهبتر وآشفتهتر از گذشته شود. هرچه از طرح رژيم ميگذرد اعتراض مردم راديكالتر وتيزتر ميشود. البته بايد اين نكته را هم گفت كه تا حدي اين عمليات گسترده رژيم براي سركوب تودههاي معترض، ترس را ميان مردم وارد كرده، كه يكي از اهداف كثيف رژيم هم در همين راستا بوده است. اين موضوع را رژیم بارها وبارها از تلويزيونهاي خود علني اعلام و تكرار كرده كه ما خواهان خلوت كردن خيابانها وخانه نشين كردن مردم هستيم. اما نكتهي اصلي ديگر اين طرح، كه مي توان گفت به طور كامل اجرای آن شكست خورده و آن هم بي توجهي مردم به خصوص جوانان به تهديدهاي سركوبگران وجنايتكاران رژيم است. یعنی زنان بعد از رفتن مزدوران رژيم با همان حجاب و وضع قبلي ودر مواردي هم از ديد رژيم بدتر از قبل، از خانه بيرون مي آيند.
اين موضوع باعث شد تا رژيم براي سرپوش گذاشتن روي شكست اجراي اين طرح از اول مرداد سركوب را شديدتر وحلقه را براي مردم تنگتر كند وما موران بيشتري را به خيابانها آورده تا به جان مردم بيفتند. اين بار علاوه بر نيروي انتظامي، بسيج واطلاعات راهم براي اجراي اين طرح به ياري طلبيده. آنها نيز با اسم سربازان گمنام امام زمان دست به سركوب وجنايت عليه جوانان ومردم ميزنند. در اين دور از سركوبها، رژيم دست به اعمال وحشيانه وضد انساني وسيعي زده كه حكومت را به صورت گويا وآشكار به حکومت طالبان شباهت داده است. به طور مثال در روزهاي پنجشنبه وجمعه كه به اصطلاح براي قشر متوسط جامعه بعد از يك هفته جان كندن روزهاي فراغت است، عوامل رژيم تمام چراغها ونور افكنهاي پاركها را خاموش میکنند و يا با خيس كردن چمن پاركها ميخواهند از آمدن مردم به بيرون جلو گيري كنند. رژیم تعداد اعدامها، دست وانگشت قطع كردنها و گوش بريدنها در ملاء عام را به شدت افزايش داده است. در يكي از صحنههاي جنايت رژيم خود من حضور داشتم كه مراسم به دار آويختن يك قرباني رژيم بود. در جلو چشم مردم و حتي كودكان در حال جنايت بودند. بعد از انداختن طناب جنايت بر گردن آن مرد پچ پچها وحرف زدن ميان مردم شروع شد. همه به كل عليه اين اعمال زشت وضد انساني سخن ميگفتند. يكي از مزدوران رژيم دستور داد تا ماشين طناب را بالا بكشد و فرياد زشت الله اكبر يكي از آدمكشان رژيم بلند شد. در همين زمان بود كه اكثر مردمي كه در صحنه حاضر بودند در يك حركت خودجوش پشت به طرف صحنه جنايت كردند وبه خانه رفتند.
به نظر من اين تعرض گسترده رژيم به مردم حاصل وحشت واستيصال ونا كار آمدي حكومت است. مردم در خيابانها، اتوبوسهاي واحد، تاكسيها وصفهاي نانوايي وبنزين، سخن از پايان عمر رژيم وآشفتگي ودست پاچگي نظام ميزنند. يكي از دلايل آن بن بست اقتصادي شديدي است كه رژيم به شدت در آن گير كرده وداد همه را درآورده است. ابتدايي ترين نيازهاي مردم روز به روز گرانتر وغير قابل خريدن ميشوند و رژيم در اين موقع هر حركتي، حتي از جانب خوديها را براندازي تلقي ميكند. در يكي از خيابانها اوباش وسركوب گران رژيم به صف شده بودند و فرمانده آنان داشت حرف ميزد وبر روي اين نكته تاكيد داشت كه هركسي كه داراي وضعي غير اسلامي وبد حجاب است مخالف نظام است وزدن آنها واجب است و شما يك خشت بر ديواري در بهشت براي خود خواهيد ساخت. اين هم حاكي از افكار پوسيده وطالباني حكومت است.
امكان دارد بعد از شكست قابل پيشبيني اين طرح، رژيم سركوب را شديدتر كند و جامعه را به نقطه جوش ودر حد انفجار برساند. اين امر هم قابل پيش بيني است و روزهاي به شدت سخت و تايين كننده در انتظار حكومت ومردم است. امكان دارد كه غلتك سنگين نارضايتي وخشم مردم و جوانان که خواهان تغيير اين جهان وارونه هستند دارودسته رژيم را زير خود له كند.
پدرام شايان
