اول ماه مه امسال در شرایطی بسیار
خطیر فرا میرسد. خطر حمله نظامی به ایران و تبدیل کشمکش قطب های تروریست
به یک جنگ تمام عیار، کابوس مردم ایران و بشریت انسان دوست جهان است.
جمهوری اسلامی در بحران عمیق سیاسی و اقتصادی دست و پا میزند. کشمکش
با آمریکا و غرب و قلدر نمایی در مقابل تهدیدات بین المللی عملا دارد
به یک مائده آسمانی برای جمهوری اسلامی بدل میشود. جمهوری اسلامی دارد
جنبش اسلام سیاسی را به صف میکند، بخصوص با موقعیت جدیدی که در عراق
کسب کرده است و پیروزی حماس در انتخابات فلسطین شرایط مساعدی برای
انسجام رهبری آن بر جنبش اسلام سیاسی فراهم آمده است.
اما این فقط یک روی سکه است. بحرانی که جمهوری اسلامی را در خود
فرو برده است هر روزه عمیق تر و وسیع تر میشود. روزی نیست که اعتراضی،
اعتصابی، شورشی، درگیری ای در گوشه ای از کشور شکل نگیرد. رژیم با
تمام قوا میکوشد سرکوب کند، عقب بنشاند، شاخ و شانه بکشد، عربده
میکشد، اما با صفی مستحکم از اعتراض و مقاومت روبرو میشود. تعداد
اعتراضات و اعتصابات کارگری آنچنان وسیع است که در تاریخ بی سابقه
است. کارگران شرکت واحد با شجاعت و استقامت قابل تحسین یک اعتراض
و مقاومت چند ماهه را به پیش بردند. صدای اعتراض طبقه کارگر و مردم
ایران را در جهان مطرح کردند. مهر طبقه کارگر را به مبارزات مردم
برای آزادی و برابری کوبیدند. جنبش کارگری وارد مرحله نوینی شد.
اعتراضات گسترده کارگری در کنار مقاومت جنبش آزادی زن، اعتراضات
جوانان برای خلاصی فرهنگی، آزادی سیاسی و بالاخره مقاومت عمومی مردم
در مقابل این ارتجاع قرون وسطایی شرایط را برای ادامه حاکمیت جمهوری
اسلامی بسیار دشوار کرده است.
اول ماه مه روز جهانی طبقه کارگر، روز جهانی بشریت آزادیخواه و
برابری طلب است. در این روز نه تنها طبقه کارگر، بلکه تمام مردم
آزادیخواه باید به خیابان ها بیایند و خواست خود برای یک دنیای بهتر،
یک دینای آزاد و برابر، یک دنیای سعادتمند و مرفه را با صدای رسا
اعلام کنند. جنبش آزادی زن باید در اول مه بهمراه طبقه کارگر صدای
اعتراض و حق طلبی خود را بگوش مردم برساند. همانگونه که در 8 مارس
جمع شدیم و خواهان آزادی و برابری شدیم، در اول ماه مه نیز باید
در اجنماعات شرکت کنیم و خواست های خود را اعلام کنیم.
شرایط خطیر است، وظیفه ما نیز سنگین است. مقابله با میلیتاریسم
آمریکا و جمهوری اسلامی در مقابل ما قرار دارد. مقابله با هر دو
قطب تروریسم رسالت امروز ماست. طبقه کارگرو مردم آزاریخواه ایران
باید در مقابل صف بشریت متمدن و آزاریخواه جهان قرار گیرند و دو
قطب تروریسم اسلامی و دولتی را به عقب بنشاند. خلاصی از شر جمهوری
اسلامی در این شرایط از هر زمان دیگر مبرمیت بیشتری یافته است. باید
در اول ماه مه به جهانیان اعلام کنیم که مردم ایران سلاح های هسته
ای نمیخواهند و وقتی جامعه را بدست خود بگیرند کل پروژه هسته ای
جمهوری اسلامی را متوقف خواهند کرد. جنبش اسلامی و جمهوری اسلامی
در راس آن، تروریسم دولتی به رهبری آمریکا دنیا و بشریت را تهدید
میکنند و یک کابوس سیاه و دهشتناک را ئر مقابل دنیا قرار داده اند.
مقابله با هر دوی این دو قطب کار ماست. روز اول مه باید این پیام
را به دنیا اعلام کنیم.
زنده باد اول ماه مه!
زنده باد آزادی و برابری!
آذر ماجدی
27 آوریل 2006
